brunosfotos

Op 23 september 2008 vertrok ik op de Deauville naar Tsjechie om daar eens wat rond te kijken naar de omgeving en eventueel naar
een vakantiehuisje. Ik had via het internet een verzameling leuke en redelijk geprijsde huisjes samen gesteld in het noorden en
midden Bohemen. Via Holzminden ben ik in Neuhaus am Solling terecht gekomen en heb daar de nacht door gebracht bij een bejaard
echtpaar die kamers verhuurde. De dag daarop heb ik 's ochtend Toos gebeld en op de telefoon ingesproken dat ik door reed naar
Tsjechie. Een kilometer of 10 verder heb ik benzine getankt bij een tankstation wat mij bekend voor kwam, want daar had ik 3 jaar
geleden toen ik met Anton, Gatze en Tinus daar rond reed wat bedradingsproblemen met de Sabre en heb bij deze pomp een paar
draad verbinders gekocht. Daarna ben ik door gereden en kan ik mij niets meer herinneren op het moment dat ik bij kwam ik het
ziekenhuis van Teplice. Daarom maak ik deze pagina met de foto's die door mijn familie daar gemaakt zijn.

Toos kreeg de dag na mijn ongeluk bericht van de politie dat ik in het ziekenhuis lag maar wel stabiel was. Samen met Susanne zijn
zij donderdagavond met de trein naar Tiplice (waar het ziekenhuis was en waar ik mijn ongeluk had) en dat was natuurlijk een zeer
spannende reis en zijn in een hotel getrokken.De volgende dag zijn ze bij mij geweest en heeft Susanne enkele foto's gemaakt van
de toestand waar in ik verkeerde. Na ruim 4 dagen in coma hebben ze mij weer bij gebracht en wist ik dat ik nog leefde, want dat
was mij niet meer bekend.

.Toen kreeg ik ook pas te horen wat er gebeurt was. Ik reed op een voorangsweg E422 en ben schuin van achteren door een auto die
uit een zijweg kwam aangereden en daardoor tegen een lantarenpaal gereden met de nodige letsel en schade tot gevolg. Mijn milt is
verwijderd en ik heb een aantal liters bloed gekregen ivm inwendige bloedingen. Tevens is mijn linkervoet op 3 plaatsen gebroken en
heb ik een hersenkneuzing en een zware hersenschudding op gelopen die gelukkig door mijn helm grotendeels is opgevangen. Mijn tong
was ook gescheurd en die is weer vast gezet toen ik in coma lag, dus daar heb ik gelukkig niets van gevoeld. Ook had ik zeer veel last
van POST-Traumatische- Stress-syndroom waarvan ik nu (27 oktober) nog langzaam aan het herstellen ben.

Op zondag 10 oktober mocht ik naar Nederland omdat er dank zij onze lieve vriendin Geke (die in het UMCG werkt) een plaats
beschikbaar was in het UMCG waar ik in quaranteine kon ivm met eventuele verkeerde bacterien. Ik werd uitgezwaaid door mijn
fantastische verpleegsters die met de minimale apperatuur die daar ter beschikking hebben, maar met veel liefde en toewijding, mij
toch goed hebben kunnen verzorgen.

Bosco en Marijke zijn ook naar Teplice gekomen om mij
enToos en de rest van de familie bij te staan.
Tevens bedank ik iedereen voor de vele kaarten en emails die
ik heb mogen ontvangen en die voor Toos en mijzelf van zeer
grote steun zijn geweest.
Ook Bas en Johan hebben een grote bijdrage geleverd in de
commununicatie en op het medisch vlak waar ik iedereen dan
ook zeer dankbaar voor ben.

Na een aantal ziekenhuis-bezoeken bij de neuroloog en de trauma-arts ben ik sinds begin januari 2009 begonnen aan een
Mensendieck-therapie in Gieten bij Iwan Kind. Dit werkt erg goed om mijn concentratie te verbeteren en tevens de defecte zenuw in
mijn rechterarm te herstellen.
Nu, begin maart, kan ik mijn arm alweer ver boven mijn hoofd opheffen en ben ik ook weer een stuk rustiger geworden door de
ademhalings-oefeningen die ik van de stagiere Richard kreeg.

Sinds begin maart ben ik ook in behandeling in het Beatrix-oord in Haren om mijn hoofd te controleren op eventuele schade van de
hersen-kneuzing. Op woensdag 29 april ga ik voor een langdurige test naar Beatrixoord

Op 4 november had ik weer een controle, dit keer bij de neuroloog voor het testen van mijn rechterarm die nog niet helemaal goed
werkt. Na een flinke hoeveelheid electrische schokken en een aantal naalden in de spieren kwam men tot de conclusie dat er een
zenuw in mijn bovenarm niet helemaal goed is.

Ik ben al een aantal keren met vrienden naar een motorzaak en een motorbeurs in Groningen geweest om het motorgevoel niet kwijt te
raken en ik heb in april een nieuwe motorhelm gekocht , dus dat is de eerste stap naar het nieuwe motorrijden, want dat laat ik me
niet afnemen door een Tsjech die niet oplet tijdens het autorijden.

Dit is natuurlijk een zeer gedenkwaardig moment als je ziet hoe ik er 8 maanden geleden
aan toe was. Zo zie je maar dat alles toch wel weer eens op zijn pootjes terecht kan
komen. Eerst nog wel even een beetje met de bibbers in de benen maar dat was gelukkig
al snel over en nu rijd ik vol vertrouwen weer op de motor. Alhoewel ik rode Skoda's
mijdt als de pest!!