brunosfotos

Op 2 juli was het dan zover, ik vertrek naar Scandinavie. Nog even een afscheidskusje van Toos en de reis kan beginnen.Om 15.00 bij
de veerboot naar Rodby (DK). Omdat ik alle tijd had zocht ik al bij Tappernoye (DK) een stuga voor de nacht. Onderweg nog een foto
gemaakt van de brug bij Faro.

Daarna verder naar Malmo en langs Goteborg en bij Uddevalla de 172 op. Verder op de 171 en een stukje Noorwegen naar de 202 en via
de 201 naar Lekvatnek en dan gestopt bij mijn favoriete halteplaats:Lillskogshoiden, waar ik bij Lars de sleutel heb opgehaald van
Bjorntjarnhoiden 2 of te wel het huis van Anton en Geke. Onder het genot van een glaasje wiskey bijgepraat met Lars. Het gras was zeer
uitbundig gegroeid zoals de foto's laten zien.

Op zondag vertrokken naar Noorwegen via Finnskogen, een gebied op de grens van Zweden en Noorwegen, over de
20 naar Elverum. Vlak onder Elverum even gestopt, komt daar een prachtige Goldwing aanrijden. Ik maak een
praatje, blijkt de bestuurder 80 jaar "oud" te zijn die samen met zijn vrouw wekelijks een rondje maakt op de
Goldwing met zijspan.
Ter hoogte van Hamar overvallen door een flinke regen en onweersbui en gaan schuilen bij zeer aardige mensen
waar ik ook nog werdt uitgenodigd voor koffie en gebak omdat de vrouw des huises 75 jaar was geworden.
Daarna bij Ringebu de 27 op en dan kom je op een prachtige verlaten hoogvlakte van de Rondane. Omdat het al
wat later op de dag was ben ik naar een stuga uit gaan kijken en ik vond DIT:

Omdat het weer nogal slecht was en ik een mooie stuga had, ben ik er
2 dagen gebleven en heb ik zondag een kort tochtje door het Rondane
Nasjonal Park gemaakt en heb een bezoek gebracht aan de mijngroeve
aldaar: Stiftelsen Folldal Gruver

Maandag 7 juli weer op de motor en via Hjerkinn over de 419 naar Vagamo.
Op de hoogvlakte van Rondane (930 mtr) was het behoorlijk frisjes
dus heb in Vagamo een motorbivakmuts gekocht. De binnenweg die ik van Dovre naar Vagamo heb gereden heeft mij wel een achterband
gekost want halverwege was men met de weg bezig. Ik vroeg aan een van de wegwerkers of ik wel door kon en dat was geen probleem
volgens hem. Nou dat bleek want ik zat direct op een steenslagweg met een helling van 16% over een afstand van 7 km, dus sta je
konstant op de achterrem om de motor in bedwang te houden. Erg leuk, maar niet heus. Vlak daarna reed ik een op parkeerplaats door
een plas water waar een gat van 25 cm in zat waardoor de motor omviel en wat schuifschade aan de rechterkoffer opliep.

Onderweg naar Geiranger werd het steeds kouder en waren er meer bergtoppen met SNEEUW. Ook gaf de ZUMO aan dat we
onderweg langzaam waren gestegen tot 1050 meter boven NAP, bij een temp. 8 DegC. Wat was ik blij met mijn bivakmuts!!

Als je dan de barre kou op 1050 mtr heb doorstaan en je rijd verder dan kom je ineens in
subtropisch paradijs terecht en ga je via een flink aantal haarspeldbochten over een afstand van
12 km terug naar zeenivo waar de cruiseschepen langs varen om van al dit moois te genieten.

Na deze mooie tocht heb ik aan het Storfjorden in Eidsdal een stuga gehuurd op
camping Ytterdal met een VIEW. Het uitzicht was tevens over de veerpont die een aantal keren per uur de overtocht naar Linge inzette.
Ook hier ben ik een extra dag gebleven en heb een korte wandeling in de omgeving gemaakt (en een flinke uitglijder gemaakt, waarna ik 3
weken last van mijn ribbenkast had) en daarna een motortripje naar Alesund. Eerst met de pont over en daarna via een zestal tunnels
varierend in lengte van 500 mtr tot 5 km. Ook kwam ik bij Alesund op een tolbrug maar daar mogen motorfietsen gratis overheen zoals
bij alle tolwegen die ik heb bereden.

Het huisje bevond zich op 300 meter achter in een bos en was alleen te voet te bereiken. Het was gebouwd in 1930 en ook zo ingericht en daarna nooit meer
veranderd. PRACHTIG! Met uitzicht over de besneeuwde bergtoppen van bijna 2 km hoog.

Woensdag 9 juli weer op de motor en met de veerboot naar de overkant om daar de TrollStigen te berijden. Ook dit is weer een
prachtige rit waarbij je op 850 meter hoogte van de sneeuw kunt genieten. Ook de afgaande kant met haarspeldbochten is leuk, behalve
als er een bus in tegengestelde richting omhoog komt en op jouw kant van de weg gaat rijden om de bocht te kunnen nemen.

Woensdagmiddag doorgereden om het Isfjorden naar Afarnes en met de veerboot over naar Solsenet en over de 64 naar de
AtlanterHavsVegen. Dit zijn een 8-tal bruggen die de eilandjes voor de kust van Vevang naar Karvag. Erg leuk om te rijden.

Daarna weer terug naar Molde om een afspraak te maken voor nieuwe slofjes want die waren wel aan vervanging toe. Vlakbij Molde een
Kviltorp-camping gevonden en daar de nacht door gebracht met uitzicht op het Karlsoyfjorden.
In de Stuga naast mij zat een oudere man met een hond die ook nog even op de foto wilde. Gezellig zitten praten met een Deense jongeman
die op zijn BMW 750s uit 1977 ook een paar weken alleen op reis was.

De volgende dag, donderdag 10 juli, mijn nieuwe slofjes laten monteren en begonnen aan de terugreis via de E136 die door het Romsdal
loopt met uitzicht op de Trollstigen, naar Dombas. Daar de E6 op om even lekker wat kilometertjes te maken. Ook dit is een mooie weg om
te rijden.

In een keer doorgereden via Otta, Ringebu en Lillehammer tot Brumunddal en daar een stuga gevonden voor 320 Nkr. Even eerder was ik
bij een andere camping gestopt voor een stuga en daar wilde ze 800 Nkr, omdat het een 10 persoons Stuga was en ze vonden het niet
nodig om korting te geven omdat ik in mijn eentje was.Ook hier weer met een view.

De volgende dag, zaterdag 12 juli, ben ik naar Torsby gereden met de auto om een nieuwe accu voor de Deauville te kopen aangezien ik
de 2 voorgaande dagen de motor zeer slecht gestart kreeg...

De volgende dag, vrijdag 11 juli, over de 20 naar Kongsvinger en via Finnskogen naar Lillskogshojden waar Anton en Geke mij een warm
onthaal bezorgden door mij tot opa te laten benoemen voor de zoontjes van hun makelaar en zijn vrouw die bij hen op bezoek waren en die
wel even op de motor wilden zitten en die mij een paar uur bezig hielden. Bij Finskogen werdt ik nog belaagd door een kudde Schotse
hooglanders met hun kalveren.

Na vertrek uit Lillskogshoiden toch ook maar even omgereden naar Borlange voor een korte visite aan het aanstaande bruidspaar Johan &
Sandra. Tevens een bezoek bij Johan's vader die een zeer grote DHZ-elver is zoals blijkt uit de verzameling schuren met gereedschappen
en andere materialen.

Op de ferry van Rodby naar Puttgarten kwam ik
in gesprek met een motorrijder die redacteur van
een Duits motormagazine bleek te zijn en heel
veel trips maakte voor zijn werk, wat ook wel te
zien is aan zijn BMW die van alle gemakken en
bagage voorzien was.

Na vertrek uit Borlange wilde ik over de 50 naar Motala om het Gotha-kanaal te bekijken maar door het slechte weer viel daar niet veel
te fotograferen. Daarom maar door gereden over de E4 tot Vaggeryd en daar weer een stuga genomen. De volgende dag (maandag 14 juli
was het weer beter en ben ik onderweg een keer gestopt voor foto's op het vlakke land van Skane (zuid-Zweden). Daarna de boot naar
Puttgarden en over de A1 langs Hamburg, Bremen en Oldenburg weer naar Gieten. Dit is de langste afstand die ik op deze vakantie heb
afgelegd op een dag n.l. 912 km ( en ook in mijn hele leven)

Nou dit was het dan wel zo'n beetje en ik hoop dat iedereen die dit verslag leest er ook zo veel plezier van heeft
als ik om de hele reis gemaakt te hebben. Ha det så bra.